Kısa cevap: bir muhasebe yazılımının "yapay zekâ" iddiasını üç soruyla test edin — (1) daha önce görmediği bir fatura düzenini şablon tanımlamadan okuyabiliyor mu, (2) okuduğu veriyi kullandığınız muhasebe programına ve GİB akışlarına aktarabiliyor mu, (3) her alan için güven skoru ve denetim izi üretiyor mu? Bu üçü yoksa elinizde otomasyon değil, hızlandırılmış veri girişi vardır.
Yeni bir tedarikçi faturası geldiğinde kimse şablon tanımlamak zorunda kalmamalı. Deneme sürecinde kasıtlı olarak alışılmadık düzende bir fatura yükleyin.
Yazılım hangi alandan emin olmadığını söylemeli. Böylece ekip tüm faturayı değil, yalnızca riskli alanları kontrol eder.
Logo, Mikro, Netsis, Zirve, ETA gibi kullandığınız programa doğrudan aktarım olmalı. Excel'e indirip elle içe almak otomasyon sayılmaz.
e-Fatura, e-Arşiv ve e-Defter akışları Türkiye'ye özgüdür; yurt dışı kaynaklı genel araçlar bu kısımda genellikle eksik kalır.
Ekstre satırlarının cari ve fatura ile eşleştirilmesi, mutabakat süresini en çok kısaltan yetenektir.
Kim neyi onayladı sorusunun cevabı vergi incelemesinde kritiktir. Kullanıcı bazlı yetki ve değiştirilemez log şart.
Verinin nerede saklandığı, şifreleme, saklama ve imha politikası yazılı olmalı. Sözleşmede veri işleyici sorumlulukları net tanımlanmalı.
Kullanıcı başı mı, evrak başı mı? Ofisiniz büyüdüğünde maliyetin nasıl arttığını önceden hesaplayın; mükellef ve kullanıcı sınırı olup olmadığını sorun.
Alışılmadık düzende bir fatura yükleyin ve Mihsap'ın çıkardığı veriyi kontrol edin.